Η αγάπη είναι επτάψυχη

Μπήκα στο λεωφορείο έχοντας μόλις κάνει την τελευταία ρουφηξιά του τσιγάρου μου. Έβηξα από το αγχωτικό κατέβασμα του καπνού και αντιμετώπισα το φιλύποπτο βλέμμα από δέκα ζευγάρια μάτια που με επεξεργάζονταν. «Μην ανησυχείτε. Δεν είναι covid-19 αλλά Marlboro 20αρι», είπα για να χαλαρώσουν οι άνθρωποι. Κανείς δεν συμμερίστηκε την παιγνιώδη μου διάθεση. Κοίταξα αμήχανα το ρολόι μου και έτρεξα να καθίσω σε μία θέση στην πίσω πλευρά του λεωφορείου. Ο οδηγός ξεκίνησε απότομα την κίνηση του και εγώ άνοιξα νωχελικά την τσάντα μου για να βγάλω το περιοδικό με τα σταυρόλεξα. Ανοίγοντάς το χάζεψα για λίγο την φωτογραφία που χρησιμοποιούσα ως σελιδοδείκτη. Είχα ακόμη την ρομαντική συνήθεια να εκτυπώνω κάποιες από τις φωτογραφίες που τραβούσα με το κινητό μου τηλέφωνο. Η Νίκη είχε ποζάρει για μένα κρατώντας τον αγαπημένο της γάτο.

Η Νίκη είχε δύο μεγάλες αγάπες: τα σταυρόλεξα και τον γάτο της. Ήταν ασπρόμαυρος και για αυτό τον φώναζε «Σταυρόλεξο». Όταν γνωριστήκαμε, ίσως, να πίστεψε πως θα μπορούσαν οι αγάπες της να γίνουν τρεις, αλλά δυστυχώς δεν είχε έρθει ακόμη η ώρα για να αποκτήσω εγώ την πρώτη μου. Ποτέ δεν κατάλαβα για ποιο λόγο την χώρισα, ίσως και να με έφερνε σε αμηχανία το ότι δεν μπορούσα να βρω μια καλή αιτία για να με αγαπάει. Στα γενέθλια μου που τα περάσαμε μαζί, λίγο πριν χωρίσουμε, μου είχε πει, λες και καταλάβαινε την αμηχανία μου αυτή, πως πρέπει να μάθω να αγαπάω τον εαυτό μου. Δίπλα στην Νίκη μπορεί να μην έμαθα να αγαπάω τον εαυτό μου, έμαθα, όμως, να αγαπάω τα σταυρόλεξα.

«Μητέρα του Ισμαήλ», τέσσερα γράμματα. Έγραψα την λέξη «Άγαρ» στα τέσσερα κενά τετραγωνάκια στο δύο καθέτως.

«Το …, έργο του Σαμαράκη», πέντε γράμματα. Έγραψα την λέξη «λάθος» στα πέντε κενά τετράγωνα στο τρία καθέτως.

«Είναι η Ιλιάδα», τέσσερα γράμματα. Έγραψα την λέξη «έπος» στα τέσσερα κενά τετράγωνα στο τέσσερα καθέτως.

«Είναι της Έριδος», τέσσερα γράμματα. Έγραψα την λέξη «μήλο», στα τέσσερα κενά τετράγωνα στο πέντε καθέτως.

Πρόσθεσα ένα «α» στο πρώτο κενό τετράγωνο στο δυο οριζοντίως και είδα να σχηματίζεται η λέξη «αγάπη»

Κοίταξα τον ορισμό: «την ύμνησε ο Παύλος». Ένιωσα σαν σημάδι το όλο συμβάν. «Η αγάπη πάντα στέγει, πάντα πιστεύει, πάντα ελπίζει, πάντα υπομένει», σκέφτηκα. Έκλεισα με βιασύνη το περιοδικό και κατέβηκα στην αμέσως επόμενη στάση. Άναψα ένα τσιγάρο και άρχισα να περπατάω στον άδειο δρόμο. Ένα ασπρόμαυρο γατί πετάχτηκε ξαφνικά μπροστά μου κάτω από ένα αμάξι και μετά το αρχικό μου ξάφνιασμα άρχισα να γελάω με τον εαυτό μου, όταν τον φαντάστηκα να τα διηγείται όλα αυτά στην Νίκη. «Αν με αγαπάει, θα με πιστέψει», σκέφτηκα, και συνέχισα να περπατάω στον άδειο δρόμο._

Advertisement

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s