Το αόρατο Καρναβάλι

Photo by Pixabay on Pexels.com

Στις συναθροίσεις των απλών ανθρώπων αυτό που έχει σημασία δεν είναι να κατανοήσουν τον τρόπο δημιουργίας του κόσμου ή την ύπαρξη του Θεού. Προέχει η μετάγγιση συναισθημάτων ανάμεσα στα μέλη της ομήγυρης με κύριο μέλημα να γεμίσει το ασκί της μέρας με το κρασί της χαράς που αναλογεί στην νίκη για τον χρόνο που επάξια διανύθηκε για ακόμα μια φορά. Αυτό καθιστά περιττές την κομψότητα του ύφους των λόγων και την αρτιότητα των λογικών συνειρμών. Στο επίπεδο αυτό οι άγριες φωνές, τα προκλητικά ηχηρά γέλια, οι σκωπτικές γκριμάτσες και χειρονομίες καθίστανται πιο εκφραστικές και από τον πιο συνετό και ντελικάτο λόγο. Η ρητορική, πειθήνια υποκλίνεται στον αυτόματο λόγο της ψυχής, που δεν γνωρίζει λεξικό, γραμματική και συντακτικό. Οι λέξεις μεταλλάσσονται και μεταστοιχειώνονται για να επιτύχουν το ποθητό αποτέλεσμα. Το εγκώμιο κρύβει ψόγο, το πείραγμα κρύβει φιλοφρόνηση, η βρισιά κρύβει θαυμασμό και η σιωπή αναδεικνύεται λαλίστατη.

     Στις συναθροίσεις των απλών ανθρώπων δεν ασκείται το πνεύμα, ανθίζει, όμως, η ενσυναίσθηση και σφυρηλατείται η γενναιότητα της έκφρασης. Όλοι οι κοινωνοί αυτού του μυστηρίου καταλήγουν «εις σάρκα μία», σε μια συμφιλίωση και σύγκλιση ονείρων, φοβιών και κατευθύνσεων, αποθέτοντας ο καθένας την αλήθειά του στα πόδια του διπλανού του, χωρίς να νοιάζεται κανείς για τα πρωτεία και το αλάθητο.

     Και τώρα το μεγάλο ερώτημα: Ποιοί είναι οι «απλοί άνθρωποι»? Πώς τους αναγνωρίζει κανείς? Γεννιούνται ή γίνονται? Θα επιτρέψω στον εαυτό μου να γίνει απόλυτος και δογματικός, και αν κάποια στιγμή αλλάξω γνώμη, θα σπεύσω να διορθώσω. Όλοι είμαστε εν δυνάμει «απλοί άνθρωποι», αρκεί η κληρωτίδα των εμπειριών να βγάλει στον καθένα εκείνους τους λαχνούς που θα του χαρίσουν την συνειδητοποίηση ότι στην βάση της η ανθρώπινη ζωή δεν κρύβει παρά απλά την συνύπαρξη μέσω της οποίας γεννιέται η ύπαρξη και ότι τα πάντα είναι «τώρα», χωρίς βαρίδια του «χθες» και χωρίς πόθους του «αύριο». Όλα τα άλλα απλά γεμίζουν το κενό και να μην ξεχνάει κανείς ότι με βάση την Φυσική το 99,99999% του ατόμου αποτελείται από κενό. Αυτό το κενό, που γεμίζουμε με μυριάδες φαντάσματα, πρέπει να αδειάσει κανείς αν θέλει να γίνει ένας «απλός άνθρωπος», γεμάτος μόνο με την ειλικρινή του θέληση για ζωή και συνύπαρξη. Σε αυτήν την «γεμάτη» ύπαρξη δεν αναζητά κανείς την υπεροχή και την εξουσία, η σύγκριση δεν έχει σημασία καθώς μετέχουν όλοι των πάντων.

     Και να θυμάστε, πως τότε μόνο καταλαβαίνει κανείς το θρίαμβο του κενού του, που επανήλθε, όταν στο τέλος εκείνης της μέρας που αγγίζει την «απλότητα», με την άκρη του ματιού παρατηρεί μοιραία να κινείται προς τον ουρανό ο καπνός από τις μάσκες του καρναβαλιού που καίγονται στο φόντο._

Photo by Ibolya Toldi on Pexels.com
Advertisement

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s